Salsa

De oorsprong van de salsa is de Son afkomstig uit Cuba. In de VS ontstonden verschillende Latin-wijken
en werd de interesse in Latin-muziek ook steeds groter.
Midden jaren ' 60 ontstond in New York muziek die vanaf dat moment pas salsa genoemd werd.
Vroeger werd er alleen rechtsvoor gedanst. Maar tegenwoordig zijn er verschillende manieren om
Salsa te dansen:
Op de eerste tel (op de een; de zogenaamde LA-stijl, )
Op de tweede tel (de zogenaamde New York-stijl, nauw verwant aan de Mambo)
Op de drie (veel Antillianen dansen op de 3) of op de 4e tel (o.a. de Son wordt op de 4e tel gedanst).
Maar dit allemaal met links voor.
Anders dan de LA-stijl en de New York-stijl salsa, die voor-achterwaarts in een lijn gedanst worden,
wordt de Colombiaanse salsa zijwaarts gedanst met een rust op de 2e en de 6e tel.
Salsa is geen statische stijl maar legt de nadruk op beweging. Dat betekent ook dat er geen vaste
volgorde is waarin wordt gedanst.

Bekende salsamuzikanten zijn onder andere:
Johnny Pacheco, Celia Cruz, Eddie Palmieri,Willie Colon, Gilberto Santa Rosa, El Gran Combo,
Grupo Gale, Grupo Niche, Son by Four, Dark Latin Groove (DLG), Marc Anthony, La India.

De Bachata kan de Latijns-Amerikaanse smartlap worden genoemd. De oorspronkelijke term die
gebruikt werd voor dit genre was dan ook amargue (uitspraak= amarge), wat bitterheid betekent.
Later werd de term bachata populairder. Een bachata is in het Dominicaans-Spaans een (ongeorganiseerd)
feestje of feestgedruis.
In de Dominicaanse Republiek is de bachata lang geboycot door de media, maar de muziekstroming
wist zich door middel van verkoop van cassettebandjes en concerten overeind te houden.
Pas in de jaren negentig is de bachata doorgedrongen tot de radio- en televisiestations op het eiland
en niet lang daarna kreeg het een internationaal publiek.

De bekendste bachatagroep internationaal gezien is Aventura, maar onder Dominicanen zijn de meest
populaire artiesten Antony Santos en Luis Vargas.
Andere populaire artiesten zijn Raulin Rodriguez, Frank Reyes, Monchy y Alexandra, Xtreme,
Elvis Martinez, Carlos y Alejandra, Alex Bueno, Los Toros Band en Joe Veras.

De danssoorten die wij geven onder de noemer ‘Antilliaanse folklore’ zijn:
- de antilliaanse wals en
- de mazurka

De Antilliaanse wals:

De Antilliaanse wals is te vergelijken met de Weense en Engelse wals.
Het karakteristieke van de Antilliaanse wals (beter bekend als Curaçaose wals) ten opzichte van andere
walsen bestaat voornamelijk uit drie factoren:
1. typische ritmische patronen,
2. vrijere melodische lijn,
3. de spontane wijze van interpretatie
Gedurende de eerste helft van de negentiende eeuw maakte Curaçao kennis met de walsen van
Carl Maria von Weber, Franz Schubert en Chopin.
Aangezien de eerste Curaçaose walsen qua vorm, ritme en melodie veel overeenkomst vertonen met
deze walsen, nemen wij aan dat de eerste Curaçaose walsen onder invloed van genoemde meesters
zijn gecomponeerd.

Een bekende componist van de Antilliaanse wals is: Edgar Palm.
Behalve de voornamelijk instrumentale Antilliaanse walsen bezitten de Antillen ook een vrij groot aantal
"gezongen" walsen met tekst in het Spaans en het Papiaments.
De meest bekende zijn: Abo so, Aura, Esperanza, Atardi, Amor scondí, Mama, Mamita en Barica geel.

De Mazurka:

De mazurka, oorspronkelijk uit Polen, is een dans in drie/vierde maat met accent op de tweede tel.
Merkwaardig is het dat de mazurka in haar eigen geboorteland lang niet meer zo populair is, terwijl op
Curaçao de mazurka het ruim honderd jaar lang heeft uitgehouden.
Het wordt nog steeds vrij regelmatig door jong en oud gedanst.

Enkele bekende componisten van de mazurka zijn: Dòdò Palm, Coco Palm, Jantji Boskaljon en Rufo Wever.
Van respectievelijk Dòdò en Coca Palm, "Eliza" van Gerrie Palm en "Curaçao" van Rufo Wever.
Populair zijn de mazurka's "La simpática" en "Morning greetings"